De classicistische zaalkerk van Eikevliet die in 1778-1779 werd gebouwd, was aan het eind van de vorige eeuw aan een grondige renovatie toe. Onder leiding van architect Leon Scholiers uit Bornem werd een compleet programma opgesteld dat voorzag in de renovatie van de buitengevels, de vernieuwing van de glasramen en het aanbrengen van lambriseringen. Vorig jaar werd de laatste fase van het project afgewerkt, met name het herschilderen van het interieur. Die werkzaamheden werden uitgevoerd door Willy Meersman uit Sint-Amands.

New Classic kleuren
“In de jaren 50 had men het hele interieur geschilderd in grijs en groen, wat zorgde voor een vrij bombastisch resultaat. Ik wilde het wat luchtiger en frisser en koos daarom voor de drie kleuren op pagina 34 van de New Classicwaaier. Tussen haakjes, ik vind die
catalogus van Sigma Inspiration Concept en de kleuren die erin staan gewoon schitterend. In eerste instantie vonden de mensen die kleuren nogal donker, maar ik heb mijn wil doorgedreven en nu is iedereen heel tevreden. Uiteraard hebben we vooraf heel wat
plamuurwerk moeten doen. Na dat voorbereidende werk hebben we de muren en plafonds afgewerkt met het Sigma Siloxansysteem, wat het ideale verfsysteem is voor dergelijke gebouwen. Voor het houtwerk binnen hebben we gekozen voor Sigma S2U Nova Matt, een slijt- en stootvaste watergedragen lakverf. Ten slotte heb ik ook nog een marmerschildering aangebracht op de twee pilaren onder het doksaal en het altaar gerestaureerd.”

De engelen vliegen weer
Opmerkelijk was dat tijdens de voorbereidende werkzaamheden er op het plafond boven het altaar teksten en muurschilderingen van engelen tevoorschijn kwamen. Deze waren tijdens vorige renovatiewerkzaamheden overschilderd maar blijkbaar nog niet vergeten. “We hebben besloten die decoratieve elementen zichtbaar te laten,” zegt Willy Meersman. “Toen het werk bijna klaar was, kwam er een mevrouw de kerk binnen die me vertelde dat haar moeder vroeger altijd sprak over twee engelen in de kerk, maar dat zij die nog nooit had gezien. Nu was dat plots wel het geval. En dat ontroerde haar zozeer dat ze begon te wenen.”